Synod w Diecezji Bydgoskiej
Kościół jest wezwany do głębokiego i gruntownego przemyślenia swojej misji i rozpoczęcia jej na nowo z wiernością i odwagą w nowej rzeczywistości. Synod nie może uciec od odpowiedzi wobec tych, którzy widzą tylko zamęt, niebezpieczeństwa i zagrożenia lub tych, którzy starają się przykryć różnorodność i złość sytuacji pod płaszczem wyświechtanych sloganów ideologicznych czy nieodpowiedzialnych ataków. Należy postępować przez utwierdzanie, odnawianie i ożywianie nowości Ewangelii zakorzenionej w naszej historii, a to działanie ma wypływać z osobistego i wspólnotowego spotkania z Jezusem Chrystusem, który budzi uczniów i misjonarzy. Zależy to nie tyle od wspaniałych programów i struktur, ile raczej od nowych mężczyzn i kobiet, którzy wcielają tę tradycję i nowość jako uczniowie Jezusa Chrystusa i misjonarze Jego Królestwa, jako uczestnicy nowego życia Diecezji Bydgoskiej, która pragnie być na nowo odkryta dzięki światłu i mocy Ducha Świętego.
Wiara katolicka zredukowana do zwykłego bagażu, do zbioru reguł i zakazów, do fragmentarycznych praktyk religijnych, do wybiórczego przestrzegania prawd wiary, do okazjonalnego przyjmowania niektórych sakramentów, do powtarzania przepisów doktrynalnych, do rozmytego lub surowego moralizowania. Wiara katolicka, która nie przemienia życia ochrzczonych, nie mogłaby wytrzymać próby czasu. Nasze największe zagrożenie stanowi szary pragmatyzm codziennego życia Kościoła, w którym wszystko na pozór toczy się normalnie, w rzeczywistości jednak wiara zanika i zatraca się w małostkowości (J. Ratzinger, Wiara i teologia dzisiaj, „L’Osservatore Romano” 3(1997)). My, chrześcijanie, jesteśmy tymi, którzy przynoszą Dobrą Nowinę ludzkości, a nie jesteśmy prorokami nieszczęścia.
Powinniśmy być zapaleni przez gorliwość misyjną, aby do serca kultury naszych czasów wnosić jednoczące i pełne znaczenie ludzkiego życia. Tylko ten, kto uznaje Boga, zna rzeczywistość i może odpowiedzieć na nią w sposób odpowiedni i prawdziwie ludzki.
Synod to nie walka polityczna. Decyzjom synodalnym wartość nadaje nie tyle wysoka liczba głosujących na sesjach plenarnych (która może tu być i najczęściej będzie pewną wskazówką, ale nie jest decydująca jako sama liczba), ile raczej dojrzenie i uzewnętrznienie obecnego w sumieniu światła prawdy (kard. J. Ratzinger). Synod jest głosem doradczym, rozeznającym dla biskupa, ale nie jest ciałem decyzyjnym. Synod jest procesem duchowym, a nie jedynie korporacyjnym ćwiczeniem strategicznym.
Słowo „synod” pochodzi z języka greckiego i oznacza „wspólną drogę”. Od pierwszych wieków chrześcijaństwa Kościół korzystał z tej formy spotkań, aby wspólnie rozeznawać sprawy wiary, dyscypliny oraz życia wspólnoty wierzących.
Synod diecezjalny jest zgromadzeniem duchownych i świeckich, którzy – pod przewodnictwem biskupa – podejmują refleksję nad tym, jak realizować Ewangelię we współczesnych warunkach i jak rozwijać życie Kościoła lokalnego. Ma on charakter doradczy wobec biskupa, ale jego głos stanowi ważne wyraziste świadectwo całej wspólnoty diecezjalnej.
Celem synodu jest:
-
umocnienie wiary i więzi z Chrystusem,
-
pogłębienie jedności całej diecezji wokół biskupa,
-
odpowiedź na aktualne wyzwania duszpasterskie,
-
wypracowanie konkretnych wskazań i kierunków działania, które zostaną wprowadzone w życie Kościoła bydgoskiego.
Ideą zwołania Synodu w Diecezji Bydgoskiej jest:
-
Odnowa relacji wewnątrz wspólnoty kościelnej, opartej na słuchaniu, uważności
i rozeznawaniu. -
Organizowanie instytucji wspierających biskupa na sposób synodalny (parafialne grupy synodalne).
-
Przeprowadzenie synodu diecezjalnego w taki sposób, aby nie był instytucją wyłącznie formalną, ale żywą tkanką, która pomoże rozeznać i wypracować decyzje ważne dla Kościoła lokalnego. Synod będzie służył duszpasterstwu, jeśli będzie wynikał z natury Kościoła (fundamentami: Kodeks Prawa Kanonicznego i Katechizm Kościoła Katolickiego).
-
Fundament synodu: pierwszeństwo wiary i modlitwa Kościoła: Tradycja Apostolska, Eucharystia i Liturgia Godzin. Wstawiennictwo Matki Bożej – Kościół ma twarz i tożsamość Matki. Formacja wiernych, szczególnie zaangażowanych w pracę duszpasterską. Synod to nie tylko decyzje, ale przede wszystkim wspólnota uczniów Jezusa, która uczy się rozmawiać, rozeznawać i iść razem.